Jaarlijks wordt op 2 augustus de heilige Virgen de los Ángeles geëerd in de basiliek in Cartago. In de aanloop naar deze dag vindt de bedevaart naar Cartago plaats. Duizenden mensen vanuit heel Costa Rica lopen naar de basiliek om hun beschermheilige te eren. Vanuit Hatillo startte Eliseo dit jaar (2019) voor de zevende keer.
Wat is het verhaal?
Het verhaal begint in het jaar 1635. Een jong meisje gaat zoals elke ochtend brandhout zoeken. Op een dag merkt ze op dat er een beeltenis van een vrouw met een baby in haar armen op een rots staat. Ze pakt het beeldje op en neemt het mee naar huis om het op te bergen. De volgende ochtend gaat het meisje weer hout zoeken en opnieuw ziet ze een beeldje staan. Ze besluit het weer mee naar huis te nemen en op dezelfde plek op te bergen, maar dan ontdekt ze dat het beeldje van de dag ervoor is verdwenen. Ook de dag daarna, als ze weer hout gaat zoeken, treft ze het beeldje aan. Op de vierde dag neemt ze het mee naar een priester. Hij besluit het in de kerk te bewaren, maar ook hier verdwijnt het beeldje. Als het meisje weer hout gaat zoeken, vindt ze het opnieuw. Er wordt besloten het beeldje niet meer te verplaatsen. In plaats daarvan bouwt men er een kerk zodat het beeldje op de rots kan blijven staan.
Belangrijke gebeurtenis
De bedevaart leeft onder de Tico’s. In de aanloop naar de bedevaart wordt er in onze omgeving al veel over gesproken. ‘Ga jij naar Cartago?’ ‘Nee, ik wilde wel graag gaan om de wandelaars te helpen, maar ik kan geen vrij krijgen.’ De Costa Ricanen brengen een bezoek aan de basiliek om hun dankbaarheid te tonen. Velen lopen de 22 kilometer vanaf San José, maar anderen leggen er soms wel honderden kilometers voor af. Eliseo vertelt dat er een groep vanuit San Vito komt, wat betekent dat zij negen dagen onderweg zijn. Er zijn zelfs mensen die vanaf de grens bij Paso Canoas zijn gestart. Eliseo loopt dit jaar voor de zevende keer. Hij start met een groep vanaf Hatillo, 8 kilometer van ons huis.
Voorbereidingen
In de aanloop naar de bedevaart organiseren de groepen zich. Er wordt vervoer en eten geregeld. Een busje zal de bagage van de wandelaars meenemen van slaapplaats naar slaapplaats. Is er een wandelaar die echt niet meer kan? Dan kan hij of zij met het busje mee richting de plaats van overnachting. Deze overnachtingen zijn op verschillende plekken. Dit kan een buurthuis zijn dat beschikbaar gesteld is of iemand is zo gastvrij om de wandelaars te verwelkomen in zijn eigen huis. Op deze manier zijn velen op de een of andere manier bij de bedevaart naar Cartago betrokken. Langs de weg is dat ook te zien: mensen bieden onder andere broodjes, soep en agua dulce aan.
Starten vanaf Hatillo: Cartago 155 km
Rond twaalf uur ’s nachts maakt Eliseo mij wakker. Het is tijd om te vertrekken. Samen met zijn broer rijdt hij op de motor naar Hatillo toe. Hier starten ze met een groepje midden in de nacht richting San Isidro de El General. Met hoofdlampjes zorgen ze ervoor dat ze te zien zijn voor de andere weggebruikers. Als ze na een aantal uur wandelen aangekomen zijn in San Isidro de El General voegen ze zich bij een andere groep. Hier start ook een zus van Eliseo.
Het is geen makkelijke weg die ze afleggen. Vanaf zeeniveau steken de wandelaars de befaamde Cerro de la Muerte over. Het is het hoogtepunt van de route: de berg ligt op 3.491 meter boven zeeniveau. Van de warmte gaan ze naar de kou. De uiteindelijke bestemming Cartago ligt wat lager op 1435 meter boven zeeniveau. Met deze hoogtemeters is er natuurlijk wel een mooi uitzicht. Het weer zit dit jaar mee, er valt namelijk geen enkele regenbui.
Aankomst in Cartago
Na drie lange dagen lopen overnacht Eliseo met de groep in de buurt van de basiliek. Op de ochtend van 1 augustus is het nog maar een relatief klein stukje lopen van 10 kilometer. Gezamenlijk in hetzelfde t-shirt loopt de groep naar de basiliek om deze vervolgens op de knieën te betreden. Op deze manier, samen met een roos, bedankt elke wandelaar La Virgen of vraagt hij haar om steun. Het is een emotioneel moment.
Naderhand is er buiten nog een mis voor iedereen die is gekomen. Moe maar voldaan keren de wandelaars uiteindelijk rond het middaguur weer terug naar huis. De dag die volgt is een nationale vrije dag waarop de beschermheilige Virgen de los Ángeles geëerd wordt. Na 2 augustus kijken veel Tico’s alweer uit naar volgend jaar en worden de plannen alweer gemaakt.
Alle foto’s zijn genomen door Eliseo en mijzelf.
