hiken costa rica

Een dag hiken – Fotoserie

Er even tussen uit gaan. Voor ons betekent dat vaak een wandeling maken, naar de rivier gaan met de honden of gaan kamperen. Afgelopen vrijdag kozen we voor een wandeling en we vertrokken in de ochtend naar de boerderij waar Eliseo eerst met zijn ouders woonde. Ze hadden er hun koeien, kippen en varkens en waren met het verbouwen van diverse gewassen voor een deel zelfvoorzienend. Omdat mijn schoonouders wat meer op leeftijd raakten wilden ze het wat makkelijker hebben en kochten ze de grond waar we nu wonen. Voor Nederlandse begrippen wonen ze nog steeds afgelegen, maar voor hen is het een groot verschil.

Op naar boven

We hadden een avontuurlijk begin van onze hike. Omdat de rivier nog wat hoog was kozen we ervoor om met het liftje de oversteek te maken. De beek daarna konden we wel goed oversteken, maar toen begon de klim. De weg is steil en onverhard, bijna het hele jaar is het niet mogelijk om er met een auto omhoog te gaan. Dit betekent dat de bewoners zich te voet of te paard moeten verplaatsen. Met de hitte is het een aardige inspanning voor ons. Gelukkig kunnen we vaak het uitzicht als excuus gebruiken om even te stoppen en om op adem te komen.

Eenmaal boven aangekomen bezoeken we het huis waar Eliseo heeft gewoond. Omdat het natuurlijk al een tijdje verlaten is en de planten er omheen aardig verwilderd zijn heeft het een trieste aanblik. Toch is het ook fijn voor Eliseo om even terug te zijn en om herinneringen op te halen. Ik krijg onderweg dan ook diverse verhalen te horen over hoe het leven toen was. Onze dorst lessen we met het water uit een verse kokosnoot, heerlijk!

Weer terug naar beneden

Via de andere kant dalen we af, zo kan ik het terrein beter leren kennen. Voor we de jungle in gaan vangen we nog een glimp op van de Stille Oceaan.

Ik krijg nog meer verhalen te horen. Eliseo herinnert zich een moment waar ze een op hol geslagen koe moesten tegenhouden en het punt waarop hij een keer de gevaarlijke Fer-de-lance tegen kwam. Als we aan de rand komen stoppen we voor de lunch. We besluiten bij het afdalen in de richting van zijn oom en tante te gaan om ze gedag te zeggen. Het is een aardige verrassing voor ze dat we via het weiland aan de zijkant komen en niet via de gewone toegangsweg.

Na een lekkere limonade kunnen we de jungle en weilanden achter ons laten en via de weg lopen we terug naar huis. Een verfrissende douche later genieten we vanuit de hangmat na. Wat fijn dat we dit zo kunnen doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *